اين كارى است ، كه اگر ترك كنى ، ضررى ندارد ، واگر انجام دهى ، سودى عايدت نمىكند ، يعنى در صلاح حال تو چندان تاثيرى ندارد . جواب دوم : محتمل است كه منظور حضرت از زيادى ونقصان ، اجر وپاداش اخروى ومدح وستايش دنيوي باشد ؛ يعنى انفاق نكردن مال ونگهدارى آن شايستگى انسان را ، در نزد خداوند فزون نمىگرداند ولى در نزد مردم ، موجب فساد حال شخصي مىشود . امّا در نزد خداوند ، خوددارى از بخشش ما زاد مال ، به بندگان خداوند كه شديدا بدان نياز دارند در آخرت ، موجب بدبختى بزرگ وعذاب دردناك مىگردد . به دليل فرموده حق تعالى كه : « . . . يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ كَثِيراً مِنَ الْأَحْبارِ وَالرُّهْبانِ لَيَأْكُلُونَ أَمْوالَ النَّاسِ بِالْباطِلِ وَ . » « 10 » اما در نزد مردم نيز موجب فساد حال مىگردد در اين باره كافى است كه پيرامون گفته‌هاى مردم در بدگوئى از بخل وبخل كنندگان مطالعه كرد تا اين حقيقت را دريافت . از طرفي بخشش وانفاق مال به مستمندان هم سبب نقصان نمىشود . امّا در نزد خداوند ، به دليل وعده‌هائى ، كه به انفاق كنندگان در راه خود ، از پاداشهايى خوب وثوابهاى بزرگ داده وفرموده است : الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ لا يُتْبِعُونَ ما أَنْفَقُوا مَنًّا وَلا أَذىً . . . « 11 » . در نزد مردم نيز انفاق نقصان‌آور نيست زيرا ، همگان بر ستايش بخشندگان وصاحبان جود وانفاق ، نظر داشته وكتابهاى نظم ونثر ، انباشتهء از مدح و

--> ( 10 ) سوره توبه ( 9 ) آية ( 34 ) : كساني كه طلا ونقره را ذخيرة مىكنند ودر راه خدا انفاق نمىكنند آنان را به عذاب دردناك بشارت بده . ( 11 ) سوره بقره ( 2 ) آية ( 264 ) : كساني كه اموالشان را بىمنت وآزار در راه خدا انفاق مىكنند پاداششان با خداست .